Make your own free website on Tripod.com
Roeien, met een blessurevrije haal maak je het helemaal!
Aandoeningen van de pols

HOME

Inhoudsopgave

In dit hoofdstuk komen de aandoeningen van de pols aan bod. Besproken wordt de peesschedeontsteking, peesontstekingen, de zwakke pols en het carpaal tunnel syndroom. Bij dit syndroom is de peesschede ontstoken waar de zenuw, de n. medianus doorheen loopt. Tevens wordt besproken hoe de coach de symptomen van deze aandoeningen herkent, hoe hij deze kan voorkomen bij de roeier en wat hij in zo'n geval moet doen.

Peesschedeontstekingen:

Peesschede letsels komen bij roeiers vooral voor in het gebied van de pols. Bij het aanhalen van de riem is er een grote activiteit van zowel de strekkers als de buigers van de onderarm. Ook is er een grote activiteit van de vingerbuigers nodig om de riem gekromd te houden. Deze spieren bevinden zich ook in de onderarm. De pezen van deze spieren bevinden zich in de pols. Het aanspannen van deze vingerbuigers heeft echter ook een buigend effect op de pols.

Buiging in de pols wordt voorkomen door het aanspannen van de strekkers in de pols.

de pezen die in de pols lopen worden omgeven door een peesschede, dat is een koker waar de pees doorheen loopt.

Deze peeschede zorgt ervoor dat wrijving van de pees met omliggende strucuren vermeden wordt. Tussen de pees en de schede zelf kan ook wrijving ontstaan, dit kan voor irritatie zorgen. Zolang er recht wordt aangehaald zal er nauwelijks wrijving zijn en dus ook weinig irritatie. Zodra er beweging in de pols is zal er ook beweging zijn tussen de pees en zijn schede.

Beweging en dus wrijving is ook afhankelijk van:

- ruimte van de pees in de peesschede.

- mate van beweging in de peesschede .

- stand van het polsgewricht.

- grootte van de uitgeoefende kracht.

De irritatie die kan optreden door de wrijving kan leiden tot een ontstekingsreactie. er treedt dan zwelling op waardoor de ruimte in de peesschede nog kleiner wordt. Er kunnen ook structuurveranderingen in de pees en de wand van de pees ontstaan. Het gevolg zijn langdurige klachten die vaak moeilijk te behandelen zijn.

De voornaamste symptomen zijn:

- pijn ter hoogte van de pols bij buig of strekbewegingen.

- zwelling ter hoogte van de pols.

- kraken ter hoogte van de aangedane pees bij bewegingen in de pols.

Oorzaken van een peesschede ontsteking:

- Voortdurende eenzijdige bewegingen.

- Knijpen in de riem.

- Aanhalen met gebogen pols.

- Tillen tijdens de haal van de riem.

- Hoog afmaken met de elleboog vlakbij het lichaam.

- Draaien van het blad tegen veel weerstand.

Voorkomen van peesschede ontstekingen door:

- De training geleidelijk in intensiteit te laten toenemen.

-  Roeien met gestrekte pols.

- Niet knijpen.

- Dol niet te strak.

- Dol niet te hoog afgesteld.

- Elleboog aan het eind van de haal wat naar buiten laten gaan, met name bij hoge afstellingen.

- Spier en-rekkingsoefeningen van de onderarm spieren. Voor oefeningen zie het hoofdstuk Oefeningen voor de pols.

 

Tenosynovitis

Overbelasting van de strekkers en buigers in de pols kunnen zich uiten in een tenosynovitis.

Tenosynovitis is een typische roeiblessure. Dit is een ontsteking van een of meer pezen in de pols. Het veroorzaakt een worst-vormige zwelling aan de duim zijde van de binnenkant zijde van de onderarm. Bij een acute blessure kun je het gebied horen kraken bij het buigen en strekken van de pols.

Het gebied wat meestal overbelast is, is het gebied waar de spierbuik van de abductor pollicis longus kruist met de pees van de extesor carpi radials. Klik hier voor een afbeelding. De abductor komt op spanning bij het vastgrijpen van de riem en drukt dan tegen de pees van de extensor aan. De meeste onervaren roeiers hebben de neiging om de riem de hele tijd stevig vast te grijpen waardoor deze spieren continu worden aangespannen.  Belangrijk om deze blessure te voorkomen is dan ook om de roeier er op te wijzen dat knijpen in de riem vermeden moet worden. Bij een acute aanval is rust nemen en ijs erop leggen voldoende. Aangeraden wordt om het roeien voor 2 weken stil te leggen. (bron..)

Er kan ook een tenosynovitis optreden bij de extensor pollicus brevis of de abductor pollicus longus pees die ook veroorzaakt wordt door het knijpen in de riem. Klik hier voor een afbeelding. Rondom de duim is het gevoelig aangezien de pezen naar de duim lopen. De pijn wordt opgewekt door geforceerde strekking of naar buiten gaan van de duim.

 

Zwakke pols:

vooral tenger gebouwde mensen kunnen klagen over pijn

in de pols die tijdens inspanning uitstraalt naar de

onderarm. De pijn verdwijnt meestal door rust. Bij

onderzoek valt een verhoogde beweeglijkheid van de pols

op. Deze roeiers hoeven niet noodzakelijkerwijs de

trainingen te staken maar kunnen doorgaan met een

steunverband rond de pols en door spierversterkende

oefeningen te doen. Na enige tijd verdwijnen de klachten

meestal.

 

Carpaal tunnel syndroom

Door een peesschedeontsteking van de tunnel waar de n. medianus, een van de drie zenuwen ter hoogte van de pols, loopt kan deze zenuw beknelt raken. Als de holte waar de n. medianus en de pezen naar de hand samen inlopen te nauw wordt veroorzaakt de druk op de zenuw spierkrachtvermindering en gevoeloosheid van het gebied van deze zenuw, en pijn in de hand. Als er te vroeg begonnen wordt met roeien na deze aandoening kunnen de weefsels in de tunnel na verloop van tijd zoveel littekenweefsel maken dat de zenuw opnieuw beknelt raakt. Het is dus een aandoening die grote neiging heeft tot het opnieuw ontstaan. Bij zware druk op de zenuw kan de hele voortgeleiding van de zenuw worden onderbroken waardoor bewegen van de bijhorende spieren niet meer mogelijk zijn en het gevoel in een bepaald huidgebied weggevallen is. Het herstel duurt meestal lang. Verschijnselen van dit syndroom zijn:

- Gewoonlijk dofheid.

- Tintelingen of een brandend gevoel in de eerste drie vingers.

Kenmerkend is dat de klachten gedurende de nacht voorkomen, zodat de roeier er wakker van wordt, of in de vroege ochtenduren. Vaak probeert de roeier verlichting te vinden door zijn hand omhoog te houden, de hand te schudden of deze in warm water te dompelen. Na een tijdje kan ook de motoriek van de hand aangetast worden waardoor dingen uit de hand kunnen vallen. Dit verschijnsel verbetert meestal in de loop van de dag. Vaak is er ook een vermindering van gevoeligheid in de wijs- en middelvinger, en minder vaak in de duim. Klik hier voor een afbeelding van het huidgebied. De behandeling van een peesschedeontsteking in de pols moet worden behandeld door een arts en/of fysiotherapeut. Als de klachten op tijd worden behandeld wordt de pols gespalkt in een neutrale stand en deze spalk moet dag en nacht gedragen worden. Daarom is roeien in de herstelfase niet mogelijk. Als de aandoening te laat wordt behandelt is er een grote mogelijkheid dat er in de peesschede littekenweefsel is gevormd dat kan gaan schrompelen. In dit stadium is de zenuwbeschadiging onomkeerbaar, en dan is een operatieve behandeling noodzakelijk. Daarom is het dus belangrijk voor coaches om dit soort klachten vroegtijdig te herkennen. Als een roeier klaagt over tintelingen, gevoelloosheid en/of een brandende gevoel in zijn vingers is het belangrijk om die meteen te laten nakijken door een arts. Er kan dan meteen vastgesteld worden of er sprake is van een peesschedeontsteking en de eventuele behandeling die hierop moet volgen.

 

.